Bilgi Merkezi – Kulaklıklar, IEM, Amplifikatörler ve DAC

Temel Kavramlar

Analog ses nedir?

Analog ses, sürekli bir elektrik sinyalidir. Bir DAC veya başka bir ses kaynağı bir amplifikatöre analog sinyal gönderdiğinde, ses zaman içinde voltaj değişimleri olarak temsil edilir.

Dijital ses nedir?

Dijital ses, sayısal değerler olarak temsil edilir. Dijital bir ses dosyası, ses sinyalinin tekrarlanan ölçümlerini içerir. DAC daha sonra bu dijital değerleri analog sinyale dönüştürür.

Transducer veya sürücü nedir?

Transducer, enerjiyi bir formdan diğerine dönüştürür. Kulaklıklar ve IEM'lerde sürücü, elektrik sinyalini havadaki harekete dönüştürür; bunu ses olarak algılarız.

Ses basıncı düzeyi nedir?

Ses basıncı düzeyi normalde dB veya dB SPL olarak kısaltılan desibel cinsinden ifade edilir. Desibel ölçeği logaritmiktir. 10 dB'lik bir değişim, algılanan ses yüksekliğinin doğrudan iki katı olduğu anlamına gelmez; çünkü işitme deneyimi frekansa, ses düzeyine ve dinleme ortamına göre değişir.

Kulaklıklar

Kulaklıklar, kulakların üzerine veya üstüne yerleştirilen elektrik ve akustik sistemlerdir. Kablolu veya kablosuz, açık veya kapalı olabilir ve farklı sürücü tipleri kullanabilirler.

Over-ear

Over-ear kulaklıkların kulak kasaları normalde kulakları tamamen çevreler.

• On-ear modellere göre daha fazla fiziksel yalıtım sağlayabilir.
• Kulak yastıklarının boyutu ve şekli uyum ve konforu etkiler.
• Açık, yarı açık veya kapalı olabilirler.

On-ear

On-ear kulaklıklar, kulakları tamamen çevrelemek yerine kulak kepçesine dayanır.

• Genellikle over-ear modellerden daha küçük ve hafiftir.
• Daha fazla çevre sesi geçirebilir.
• Bazı kullanıcılar kulak kepçesine daha fazla baskı hissedebilir.

Açık kulaklıklar

Açık kulaklıkların sürücü arkasını tamamen kapamayan bir yapısı vardır. Hava ve ses bu nedenle kulaklığın arka tarafından geçebilir.

• Genellikle çevreden daha fazla ses içeri alır.
• Genellikle çevreye daha fazla ses sızdırır.
• Normalde sessiz kamusal alanlarda, kütüphanelerde ve toplu taşımada kullanım için uygun değildir.
• Kapalı tasarımlara kıyasla sürücüde farklı akustik yük oluşturabilir.

Kapalı kulaklıklar

Kapalı kulaklıkların daha yalıtılmış bir arka tarafı vardır. Bu yapı ses sızıntısını azaltabilir ve pasif yalıtım sağlayabilir.

• Ses sızıntısını azaltmak istendiğinde daha uygundur.
• Kayıt ve seyahatte faydalı olabilir.
• Yalıtım modelden modele ve kulak yastıklarına göre değişir.
• Kapalı tasarım, aktif gürültü önleme (ANC) ile aynı şey değildir.

Yarı açık kulaklıklar

Yarı açık kulaklıklar, açık ve kapalı tasarımların bazı özelliklerini bir arada sunmaya çalışır. Ancak bu kavram, kesin biçimde standardize edilmiş bir teknik kategori değildir. Üreticiler bu terimi farklı biçimlerde kullanabilir.

Pasif yalıtım ve ANC

Pasif yalıtım, çevre sesini azaltan fiziksel tıkama veya malzeme aracılığıyla sağlanır.

ANC (Active Noise Cancellation), gelen çevre sesinin bir bölümünü etkisiz hale getiren bir sinyal oluşturmak için mikrofon ve elektronik kullanır.

• Pasif yalıtım ve ANC farklı tekniklerdir.
• ANC genellikle düzenli ve düşük frekanslı seslere karşı en iyi şekilde çalışır.
• Sonuç; uyuma, mikrofonlara, elektroniğe ve algoritmaya bağlıdır.
• ANC tüm seslerin ortadan kalkacağını garanti edemez.

Kulaklık Sürücüleri

Sürücü tipi, kulaklığın elektrik enerjisini mekanik harekete ve ardından sese nasıl dönüştürdüğünü tanımlar. Sürücü tipi tek başına bir kulaklığın iyi mi yoksa kötü mü ses verdiğini belirlemez.

Dinamik sürücü

Dinamik bir sürücü normalde kalıcı mıknatıs, ses bobini ve diyafram kullanır. Bobin üzerinden elektrik sinyali geçtiğinde diyaframı hareket ettiren bir kuvvet oluşur.

• Çok yaygın bir sürücü tipidir.
• Hem kulaklıklarda hem de IEM'lerde kullanılır.
• Birçok farklı boyut ve malzemede üretilebilir.
• Performans; diyafram, mıknatıs, bobin, hazne ve tuning gibi faktörlere bağlıdır.

Planar-manyetik sürücü

Planar-manyetik bir sürücü, manyetik bir alanın etkisinde kalan elektrik iletkenleri içeren ince bir diyafram kullanır. Kuvvet, birçok geleneksel ses bobini tasarımına kıyasla diyaframın daha geniş bir alanına dağılır.

• Bazı tasarımlarda düşük ölçüm distorsiyon değerleri elde edilebilir.
• Empedans ve hassasiyete bağlı olarak önemli miktarda akım veya güç gerektirebilir.
• Bazı dinamik tasarımlara göre daha büyük ve ağır olabilir.
• Mıknatıs düzeni ve diyafram tasarımı üreticiden üreticiye değişir.

Elektrostatik sürücü

Elektrostatik bir sürücü, elektrotlar arasında ince yüklü bir diyafram kullanır. Bu tasarım yüksek voltajla özel sürücü gerektirir ve normal bir kulaklık çıkışına doğrudan bağlanamaz.

• Uyumlu bir energizer veya özel amplifikatör gerektirir.
• Doğru ekipman olmadan standart dinamik kulaklık çıkışlarıyla uyumlu değildir.
• Diyafram çok ince olabilir.
• Sistem, hem kulaklıktan hem de uygun sürücü ekipmanından oluşur.

Magnetostatik sürücü

"Magnetostatik", bazen planar-manyetik teknoloji için alternatif bir ad olarak kullanılır. Ancak terminoloji üreticiler ve ürün kategorileri arasında farklılık gösterebilir. Bu nedenle ürünün teknik belgelerini her zaman kontrol etmek gerekir.

Sürücü çapı

Sürücü çapı genellikle milimetre cinsinden belirtilir, örneğin 40 mm veya 50 mm. Çap, sürücünün fiziksel boyutunu açıklar; ancak tek başına kulaklığın nasıl sesleneceğini belirlemez.

• Daha büyük sürücü daha derin bas garantilemez.
• Daha küçük sürücü daha kötü ses anlamına gelmez.
• Akustik hazne, diyafram, mıknatıs, tuning ve uyum sonucu etkiler.

IEM – In-Ear Monitors

IEM, In-Ear Monitor anlamına gelir. Bir IEM, kulak ucuyla akustik bağlantı ve çoğunlukla pasif yalıtım oluşturmak için kulak kanalına yerleştirilir.

Evrensel IEM

Evrensel bir IEM standart bir formda üretilir ve normalde birkaç boyut ve tür kulak ucuyla birlikte gelir.

• Birden fazla kişi tarafından denenebilir ve kullanılabilir.
• Uyum ve sızdırmazlık kulağın şekline bağlıdır.
• Kulak ucunun malzemesi, boyutu ve şekli sızdırmazlığı ve konforu etkiler.

Custom IEM

Custom IEM, kullanıcının kulağından alınan bireysel kalıp veya 3D tarama temel alınarak üretilir.

• Belirli bir kullanıcı için tasarlanmıştır.
• Kalıp ve üretim doğruysa çok iyi uyum sağlayabilir.
• Normalde kişiler arasında paylaşılamaz.
• Uyum, kulaktaki değişikliklerden veya hatalı kalıptan etkilenebilir.

Uyum ve sızdırmazlık

IEM'den elde edilen ses, kulak ucunun kulak kanalını ne kadar iyi kapattığına büyük ölçüde bağlıdır. Yetersiz sızdırmazlık bas yanıtını azaltabilir ve yalıtımı bozabilir.

Önemli IEM özellikleri

IEM Sürücüleri

Dinamik IEM sürücüsü

Dinamik IEM sürücüleri, dinamik kulaklık sürücüleriyle aynı temel prensibe göre çalışır; ancak daha küçük formatta üretilir.

Balanced Armature (BA)

Balanced Armature sürücüler, manyetik bir sistemde hareket eden küçük bir armature kullanır. BA sürücüler çok küçük üretilebilir ve bu nedenle çok sürücülü tasarımlarda birleştirilebilir.

• Belirli bir frekans aralığı için kullanılabilir.
• Dinamik sürücülerle birleştirilebilir.
• Çok sürücülü sistemlerde genellikle crossover filtresi gerektirir.
• Gerçek özellikler modele ve uygulamaya göre değişir.

Planar-manyetik IEM sürücüsü

Planar-manyetik IEM sürücüleri, planar-manyetik sürücü teknolojisinin minyatürleştirilmiş versiyonunu kullanır. Elektrik gereksinimleri, verimlilik ve ses sonuçları tasarımlar arasında değişir.

Elektrostatik IEM sürücüsü

Elektrostatik teknoloji, genellikle diğer sürücü tipleriyle birlikte bazı IEM sistemlerinde kullanılabilir. Teknoloji özel elektrik sürüşü gerektirdiğinden ürün içinde genellikle dahili bir voltaj yükseltici kullanılır.

Hybrid IEM

Hybrid IEM normalde en az iki farklı sürücü tipini, örneğin dinamik sürücü ve Balanced Armature'ı bir araya getirir.

Tribrid IEM

Tribrid, normalde üç sürücü teknolojisini veya üç sürücü kategorisini bir arada kullanan bir tasarım için kullanılır. Bu tanım bir ürün açıklamasıdır ve farklı üreticiler tarafından farklı biçimlerde kullanılabilir.

Empedans ve Hassasiyet

Empedans nedir?

Empedans, alternatif akıma karşı elektrik direncidir ve ohm (Ω) cinsinden belirtilir. Kulaklıklar her frekansta aynı empedansa sahip olmayabilir. Bu nedenle üreticinin nominal empedansı, ortalama değeri mi yoksa bir grafiği mi belirttiğini kontrol etmek gerekir.

Daha yüksek empedans normalde ses kaynağının aynı ses basıncına ulaşmak için daha fazla voltaj vermesi gerektiği anlamına gelir; diğer her şey eşit olduğunda. Daha düşük empedans kaynaktan daha fazla akım gerektirebilir.

Hassasiyet nedir?

Hassasiyet, bir kulaklığın veya IEM'in belirli bir elektrik düzeyinde ne kadar ses basıncı üretebileceğini gösterir. Genellikle dB/mW veya dB/V olarak belirtilir.

Bu iki format özdeş değildir:

• dB/mW: 1 miliwatt güce göre ses basıncı.
• dB/V: 1 volt RMS'e göre ses basıncı.

Bu nedenle biri dB/mW, diğeri dB/V olarak belirtilmiş iki ürün, değerler dönüştürülmeden doğru biçimde karşılaştırılamaz.

Temel hesaplamalar

Hassasiyet dB/mW cinsinden verilmişse ses basıncı şu şekilde tahmin edilebilir:

Hassasiyet dB/V cinsinden verilmişse ses basıncı şu şekilde tahmin edilebilir:

Güç, voltaj ve empedans şu şekilde ilişkilidir:

Pratikte ses düzeyi kontrolü, müziğin dinamik aralığı, istenen ses düzeyi, güvenlik marjı, amplifikatörün sınırlamaları ve oluşabilecek bozulma da hesaba katılmalıdır.

Basit Ω sınırları neden yeterli değil?

"32 Ω altında amplifikatörsüz çalışır" veya "150 Ω üzerinde amplifikatör gerektirir" gibi önerilere sıkça rastlanır. Bu tür kurallar basitleştirilmiş pratik kurallardır, evrensel teknik yasalar değildir.

Yüksek empedanslı ve yüksek hassasiyetli bir kulaklık güçlü bir kaynakla çalışabilirken, düşük empedanslı ve düşük hassasiyetli bir kulaklık daha fazla güç gerektirebilir.

Çıkış empedansı ve kulaklıklar

Bir kulaklık amplifikatörünün kendi çıkış empedansı vardır. Kulaklığın empedansı frekansa göre önemli ölçüde değişiyorsa yüksek çıkış empedansı elektrik voltaj bölmesini ve dolayısıyla frekans yanıtını etkileyebilir.

Yaygın bir pratik kural, kulaklığın empedansının ses kaynağının çıkış empedansından en az sekiz kat daha yüksek olması gerektiğidir. Bu, işitilebilir frekans etkisini azaltma riskini düşürmeye yönelik pratik bir kuraldır, mutlak bir doğa yasası değildir.

Kulaklık Amplifikatörü

Kulaklık amplifikatörü ne yapar?

Bir kulaklık amplifikatörü bir ses sinyali alır ve kulaklığın elektrik yüküne yeterli voltaj ve akım sağlar.

Şu durumlarda bir amplifikatöre ihtiyaç duyulabilir:

• istenen ses düzeyine ulaşılamıyorsa,
• yeterli voltaj veya akım kapasitesi yoksa,
• yüksek düzeylerde kırpma (clipping) gerçekleşiyorsa,
• çıkış empedansı uygunsuz biçimde yüksekse veya
• hassas IEM'lerle işitilebilir gürültü oluşuyorsa.

Mevcut kaynak, kulaklıkları yeterli güçle ve duyulur bozulma olmaksızın istenen ses düzeyine taşıyabiliyorsa, ayrıca bir amplifikatöre gerek yoktur.

Çıkış gücü

Çıkış gücü genellikle mW veya W cinsinden belirtilir ve her zaman geçerli olduğu empedansla birlikte okunmalıdır. Örneğin yük belirtilmeksizin "1000 mW" ifadesi eksik bir bilgidir.

Üreticinin aşağıdakileri belirtip belirtmediğini kontrol edin:

• 16 Ω, 32 Ω, 64 Ω, 300 Ω veya başka bir yükte güç,
• kanal başına veya toplam güç,
• balanslı veya balanssız çıkış,
• belirtilen güçteki THD+N değeri,
• gücün sürekli RMS mi yoksa kısa süreli tepe mi olduğu.

Voltaj ve akım

Yüksek empedanslı kulaklıklar genellikle daha fazla voltaja ihtiyaç duyar. Düşük empedanslı ve düşük hassasiyetli kulaklıklar ise önemli miktarda akım gerektirebilir.

Bu nedenle bir amplifikatörün kapasitesi şunlar açısından değerlendirilmelidir:

• maksimum çıkış voltajı,
• maksimum çıkış akımı,
• ilgili empedanstaki güç.

Gain

Gain, amplifikatörün sinyal düzeyini ne kadar artırdığını tanımlar. Daha yüksek gain, otomatik olarak daha iyi ses veya daha iyi kalite anlamına gelmez.

• Düşük gain, hassas IEM'lerle daha iyi ses düzeyi kontrolü sağlayabilir.
• Yüksek gain, kaynak sinyali zayıf olduğunda veya kulaklıklar daha yüksek düzey gerektirdiğinde yararlı olabilir.
• Çok yüksek gain, ses düzeyi kontrolünü güçleştirebilir ve istemeden çok yüksek sese çıkma riskini artırır.

THD+N

THD+N, Total Harmonic Distortion plus Noise anlamına gelir. Değer, belirtilen test koşullarında harmonik distorsiyon ve gürültüyü birleştirir.

Bir THD+N değeri şunlarla birlikte okunmalıdır:

• çıkış düzeyi,
• yükün empedansı,
• ölçüm bantgenişliği,
• frekans,
• ölçüm standardı ve test ekipmanı.

Test koşulları olmaksızın tek bir THD+N değeri farklı ürünler arasında doğru biçimde karşılaştırılması güçtür.

SNR ve gürültü tabanı

SNR (Signal-to-Noise Ratio), istenen sinyal ile gürültü düzeyi arasındaki oranı açıklar. Daha yüksek bir değer normalde sinyal ile gürültü arasındaki daha büyük mesafe anlamına gelir; ancak ölçüm aynı koşullar altında karşılaştırılmalıdır.

Hassas IEM'lerde görece düşük bir gürültü tabanı bile müzik çalmadığında hafif bir sis olarak duyulabilir.

Tüplü amplifikatör

Tüplü amplifikatörler, amplifikatör devresinin bir parçası olarak vakum tüpü kullanır. Tüpler ölçülebilir harmonik distorsiyon ve diğer elektrik özellikleri kazandırabilir.

Solid-state amplifikatör

Solid-state amplifikatörler, transistörler ve entegre devreler gibi yarıiletken bileşenler kullanır.

Balanslı ve balanssız bağlantı

Balanslı bağlantı, bir kanal için ters polaritede ayrı sinyal yolları kullanır. Bazı sistemlerde ortak gürültüye karşı daha iyi bağışıklık sağlayabilir.

Kulaklık ekipmanlarında "balanslı", genellikle sol ve sağ kanalın ayrı dönüş iletkenlerine sahip olduğu çıkışlar için de kullanılır. Bu, otomatik olarak daha iyi ses anlamına gelmez.

Balanslı çalışma bazen daha yüksek voltaj veya güç sunabilir; ancak bu amplifikatörün devre tasarımına bağlıdır ve yalnızca konektör tipinden varsayılamaz.

• 4,4 mm bir konektör standardıdır ve tek başına belirli bir ses kalitesini kanıtlamaz.
• XLR, sisteme bağlı olarak hem balanslı hem de başka sinyal formatları için kullanılabilir.
• Balanslı konektörlü bir kablo yalnızca uyumlu ekipmanla kullanılmalıdır.
• Balanslı bir kulaklık kablosu uyumsuz bir çıkışa bağlanmamalıdır.

DAC – Dijital-Analog Dönüştürücü

DAC nedir?

DAC, Digital-to-Analog Converter anlamına gelir. Dijital ses verilerini daha sonra bir amplifikatöre veya kulaklık çıkışına gönderilebilecek analog elektrik sinyaline dönüştürür.

Telefonlar, bilgisayarlar, USB dongle'lar, ses kartları, amplifikatörler ve diğer pek çok ürün yerleşik DAC içerebilir.

DAC çipi

DAC çipi, dönüştürmenin bir bölümünü gerçekleştiren entegre devredir. Ancak tamamlanmış DAC ürünü; güç kaynağı, saat, dijital filtreler, analog çıkış katmanı, yerleşim ve kulaklık amplifikatöründen de oluşur.

Bu nedenle DAC çipinin model adı, tamamlanmış ürünün ölçüm sonuçlarını veya sesini tahmin etmek için yeterli değildir.

DAC özellikleri

DAC ve kulaklık amplifikatörü aynı şey değildir

Bir DAC dijital sinyali analog sinyale dönüştürür. Bir kulaklık amplifikatörü kulaklıklara voltaj ve akım sağlar.

• Bir DAC'ta kulaklık çıkışı bulunmayabilir.
• Bir kulaklık amplifikatörü ayrı bir DAC'tan analog sinyal alabilir.
• Bir DAC/amp her iki işlevi aynı üründe bir araya getirir.
• Bir USB dongle hem DAC hem de kulaklık amplifikatörü içerebilir.

USB, optik ve koaksiyel bağlantı

USB dijital ses verisi iletebilir ve küçük ürünleri besleyebilir. Optik ve koaksiyel S/PDIF dijital ses sinyali iletir; ancak USB'den farklı sınırlamalara ve format desteğine sahiptir.

En iyi bağlantı; kaynağa, format desteğine, galvanik izolasyona, işlevlere ve pratik kullanıma bağlıdır. Daha pahalı bir kablo veya farklı bir konektör otomatik olarak daha iyi ses garantilemez.

Dijital Ses: Bit Derinliği ve Örnekleme Frekansı

Bit derinliği

Bit derinliği, her örnek için kaç dijital düzeyin kullanılabileceğini tanımlar. İdealleştirilmiş bir PCM modelinde daha fazla bit daha büyük teorik dinamik aralık sağlar.

Teorik değerler, gerçek bir sistemin ölçülen dinamik aralığıyla karıştırılmamalıdır. Analog devreler, bileşenler ve gürültü her zaman pratik performansı sınırlar.

Örnekleme frekansı

Örnekleme frekansı, sayısallaştırma sırasında analog sinyalin saniyede kaç kez ölçüldüğünü gösterir. Hertz cinsinden belirtilir, örneğin 44,1 kHz veya 96 kHz.

Nyquist-Shannon prensibi basitçe ifade edilirse, örnekleme frekansının yeniden üretilecek en yüksek frekansın iki katından fazla olması gerektiği anlamına gelir. Bu, daha yüksek örnekleme frekansının otomatik olarak işitilebilir ölçüde daha iyi ses sunduğu anlamına gelmez.

PCM ve DSD

PCM (Pulse Code Modulation), CD, WAV, FLAC ve diğer pek çok ses formatında en yaygın kullanılan gösterimdir.

DSD, farklı bir dijital kodlama yöntemi kullanır ve farklı örnekleme varyantlarında bulunabilir. Bir DAC DSD destekliyorsa hangi DSD formatlarının ve bağlantıların gerçekten desteklendiğini kontrol etmek gerekir.

Bir formatın desteklenmesi, tek başına ses kalitesi hakkında bilgi vermez. Pratik kalite; kayıt, mastering, dönüştürme ve sistemin analog performansına da bağlıdır.

Ölçümleri Nasıl Okuruz

Frekans yanıtı

Frekans yanıtı, çıkış sinyalinin frekansa göre nasıl değiştiğini gösterir. Kulaklıklar ve IEM'ler için normalde özel bir bağlantı, kulak simülatörü veya kafa ve gövde simülatörü kullanılarak ölçülür.

Bir frekans yanıtı grafiğinde genellikle şunlar bulunur:

• yatay eksende Hz cinsinden frekans,
• dikey eksende dB cinsinden düzey,
• frekanstaki değişimi gösteren ölçüm eğrisi.

Aşağıdaki frekans aralıkları genellikle pratik tanımlar olarak kullanılır:

Aralıklar pratik tanımlamalardır ve sınırlar mutlak değildir. Enstrümanlar ve kayıtlar birden fazla frekans aralığında enerji içerir.

Kutudaki frekans aralığı neden yeterli değil?

"10 Hz–40 kHz" gibi bir özellik yalnızca belirtilen bir frekans aralığını gösterir. Her frekansın ne kadar güçlü yeniden üretildiğini göstermez.

Ses dengesini anlamak için şunları bilmek gerekir:

• kullanılan tolerans, örneğin ±3 dB,
• ölçümün nasıl yapıldığı,
• grafiğin ham mı yoksa telafi edilmiş mi olduğu,
• hangi bağlantı ve sızdırmazlığın kullanıldığı,
• sol ve sağ kanalın birbirinden farklı olup olmadığı.

Harman eğrisi ve diğer hedef eğriler

Hedef eğri, bir frekans yanıtını karşılaştırmak için kullanılan bir referanstır. Harman hedef eğrileri araştırma ve dinleme testlerine dayanır; ancak bunlar herkesin kulaklıktan nasıl bir ses beklediğine dair evrensel bir kural değildir.

Hedef eğriler şunlara göre farklılık gösterebilir:

• kulaklık veya IEM tasarımı,
• ölçüm ekipmanı,
• ölçüm standardı,
• kulak simülatörü,
• hedef kitle ve kişisel tercihler.

THD – Total Harmonic Distortion

THD, bir sinyal yeniden üretildiğinde eklenen harmonik bileşenleri ölçer. Daha düşük değer, mevcut ölçüm sırasında daha az ölçülen harmonik distorsiyon anlamına gelir.

THD şunlardan etkilenir:

• frekans,
• ses basıncı düzeyi,
• empedans ve yük,
• ölçüm ekipmanı,
• ölçüm yöntemi.

Bu nedenle THD, ölçüm koşullarının karşılaştırılabilir olduğu doğrulanmadan iki ürün arasında karşılaştırılmamalıdır.

IMD – Intermodulation Distortion

IMD, birden fazla sinyal doğrusal olmayan bir sistemi etkilediğinde ortaya çıkan istenmeyen frekans bileşenlerini tanımlar. IMD, THD'den farklı bir ölçümdür ve bu ikisi birbirine karıştırılmamalıdır.

SNR – Sinyal-Gürültü Oranı

SNR, sinyal düzeyi ile gürültü düzeyi arasındaki mesafeyi ifade eder. Daha yüksek bir SNR değeri normalde sinyale göre daha düşük gürültü anlamına gelir.

Her zaman kontrol edin:

• hangi sinyal düzeyinin kullanıldığını,
• hangi bantgenişliğinin kullanıldığını,
• A-ağırlıklandırma veya başka bir ağırlıklandırmanın kullanılıp kullanılmadığını,
• değerin DAC, hat çıkışı veya kulaklık çıkışı için geçerli olup olmadığını.

Çıkış empedansı

Çıkış empedansı ohm cinsinden belirtilir. Daha düşük değer tüm olası sistemlerde otomatik olarak daha iyi değildir; ancak düşük çıkış empedansı normalde kulaklığın empedans değişiminin frekans yanıtını etkileme riskini azaltır.

Crosstalk

Crosstalk veya kanal ayrımı, bir kanaldan gelen sinyalin diğer kanala ne kadar sızdığını tanımlar. Daha yüksek ayrım, belirtilen koşullar altında daha az ölçülebilir çapraz sızıntı anlamına gelir.

Jitter

Jitter, dijital saat sinyallerinin zamanlamasındaki değişimdir. Jitter, sistemin gerçek düzeyi ve ölçümü esas alınarak değerlendirilmelidir. Bir ürün adı veya pazarlama terimi, jitter'ın ne kadar işitilebilir önemde olduğunu tek başına belirtmez.

Test koşulları belirleyicidir

Ölçüm sonuçları; test ekipmanı, yük, düzey, frekans, bantgenişliği, filtreler, yazılım ve ölçüm standardına bağlı olarak değişebilir.

Bu nedenle güvenilir bir özellik, hem değeri hem de ölçüm koşullarını belirtmelidir. Farklı iki kaynaktan alınan ölçümler otomatik olarak doğrudan karşılaştırılabilir değildir.

Doğru Ekipmanı Nasıl Seçersiniz?

Telefon veya dizüstü bilgisayar için

• Kulaklığın hassasiyetini ve empedansını kontrol edin.
• Bilgisayarın veya telefonun yeterli ses düzeyi sağlayıp sağlayamadığını kontrol edin.
• Hassas IEM'ler için düşük gürültü ve düşük çıkış empedansı önemli olabilir.
• Yerleşik çıkış yetersizse USB DAC/amp pratik olabilir.

Ev müzik dinleme için

• Uyum, kullanım ve istenen frekans yanıtına göre kulaklık seçin.
• Amplifikatörün voltajını, akımını ve gücünü kulaklığın ihtiyaçlarıyla eşleştirin.
• Kulaklığın empedansı değişiyorsa çıkış empedansını kontrol edin.
• DAC'ı yalnızca çip adını değil, bağlantılarını ve işlevlerini göz önünde bulundurarak seçin.

Stüdyo ve kayıt için

• Kapalı kulaklıklar, mikrofona sızıntıyı azaltmak için kayıtta sıklıkla kullanılır.
• Uzun seanslar için konfor önemlidir.
• Frekans yanıtını ve ölçümleri aynı kaynak tipinden karşılaştırın.
• Ses kartının kulaklık çıkışının kulaklıkları sürüp süremeyeceğini kontrol edin.

Seyahat ve günlük kullanım için

• Pasif yalıtım veya ANC çevre sesini azaltabilir.
• Kapalı tasarım veya IEM ses sızıntısını azaltabilir.
• Kablosuz modeller pil ömrü, codec ve özellikler açısından karşılaştırılmalıdır.
• Pilin bitmesinin özellikleri etkileyip etkilemediğini kontrol edin.

Gaming için

• Uzun oyun seansları için uyum ve konfor önemlidir.
• Açık kulaklıklar çevre sesini geçirebilir ve ses sızdırabilir.
• Daha fazla yalıtıma ihtiyaç duyulduğunda kapalı kulaklıklar daha iyi olabilir.
• Cihazın kulaklık çıkışı, kulaklıkları istenen düzeye kadar sürüyebilmelidir.
• "Geniş ses sahnesi" ve "daha iyi konumlama" kısmen öznel tanımlamalardır.

Basit bir karşılaştırma kontrol listesi

1. Kulaklıklar hangi cihazla kullanılacak?
2. Yalıtıma mı ihtiyacınız var yoksa çevreyi duyabilmek mi istiyorsunuz?
3. Uyum ve konfor kullanım amacına uygun mu?
4. Hassasiyet ve empedans kaynakla uyumlu mu?
5. Test koşulları açıkça belirtilmiş ölçümler mevcut mu?
6. Ürün kablolu mu yoksa kablosuz mu?
7. Hangi bağlantılar ve kablolar dahil?
8. Yedek parça, değiştirilebilir yastık veya değiştirilebilir kablo mevcut mu?
9. Hangi bilgiler nesnel, hangileri öznel ürün açıklamaları?

Sözlük

Objektif ve Subjektif Bilgiler

Objektif bilgilere örnekler

• Ölçüm koşulları belirtilmişse empedans.
• Birim ve ölçüm yöntemi belirtilmişse hassasiyet.
• Ölçülen frekans yanıtı.
• Ölçülen THD veya THD+N.
• Ölçülen gürültü düzeyi.
• Belirtilen bir empedansta ölçülen çıkış gücü.
• Kabloların uzunluğu.
• Ürünün ağırlığı.
• Konektör tipi.
• Pil kapasitesi ve üreticinin test yöntemine göre belirtilen pil ömrü.

Subjektif bilgilere örnekler

• "Sıcak ses".
• "Soğuk ses".
• "Müzikal".
• "Analitik".
• "Geniş ses sahnesi".
• "Daha iyi ayrışım".
• "Daha fazla detay".
• "Doğal bas".
• "X modelden daha iyi".
• "Canlı performans gibi sesleniyor".

Kaynaklar ve İleri Okuma

Aşağıdaki kaynaklar ölçümler ve özellikler hakkında daha fazla bilgi edinmek için kullanılabilir. Ölçüm sonuçları her zaman kaynak tarafından belirtilen yöntem ve test koşullarıyla birlikte yorumlanmalıdır.